ทำไมพี่เขย ทำไปเเล้วถึงต้องขายบ้านขายรถล่ะ ดีจิงต้องเพิ่มไม่ใช่ลด

เเสดงว่า ทำบุญเกินกำลังตัวเอง

ปล. ขายบ้านชายรถ เพราะสาเหตุอื่นๆรึเปล่าค่ะ คุณ ?

หุหุ

ถ้างั้นจิง วัดคงโดนทางการสั่งปิดเเล้วมั้งน่ะ ไม่อยู่มากว่าหลายสิบปีหรอก เหอๆ คิดไปได้เนอะคนเรา..

โทษเเต่คนอื่น...นิสัย

สวัสดีค่ะ เคยเจอคำถามแบบนี้เหมือนกันค่ะ
แต่จริงๆแล้วหลวงพ่อบอกอยู่ตลอดนะคะว่าทำบุญให้ทำตามกำลัง
อย่าทำ"เกินกำลัง"ของตัวเอง ทำด้วยใจอันบริสุทธิ์ ให้ของบริสุทธิ์
ทำแล้วอย่าให้เดือดร้อนใคร ถ้าทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนจะทำให้มีเศษกรรม
แทนที่จะได้แต่บุญ กลับได้บาปแถมมาด้วย อยากให้พิจารณาตรงนี้นิดนึงนะคะ

มีวิธีสร้างทำบุญอีกอย่างที่อยากจะแนะนำค่ะ
ถ้าอยากได้บุญมากๆแต่กำลังไม่พอ ลองมารับบุญเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือพระพุทธศาสนานะคะ ได้บุญมากมากเลยค่ะ

ขอบคุณคุณบ้องโจ๋ที่เข้ามาตั้งคำถามนะคะ
เพราะยังมีใครอีกหลายคนที่ยังเข้าใจผิดกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่เค้าก็ได้แต่ฟังต่อๆกันมาค่ะ เราเป็นคนรุ่นใหม่เราต้องพิสูจน์ด้วยตัวเองนะคะ

ทำบุญไม่รู้หลัก ก็ งี้แหละครับ ช่วยไม่ได้

เมาวิมาน


พระพุทธเจ้าท่านไม่ได้สอนให้เราทำบุญเพื่อจะไปสวรรค์
สวรรค์นั้นเป็นแต่เพียงเครื่องล่อนิดๆ หน่อยๆ ให้พอเพลินเท่านั้นเอง

คนติดสวรรค์มักจะทำบุญเพื่อต้องการสวรรค์
เรียกว่าทำบุญเพื่อกิเลส ทำบุญเพื่อจะเอา
เอานั่นเอานี่ ที่มีอยู่ก็รักษาไม่ไหวอยู่แล้ว
ยังจะเอาแถมเข้ามาอีกมากมายก่ายกอง
อย่างนี้เขาเรียกว่า เป็นบุญไม่บริสุทธิ์ ไม่เป็น “กุศล”

มันเป็นแต่เพียงบุญเท่านั้นเอง ชื่นใจสบายใจ ได้ทำอะไรแล้ว
แหม ! ดีใจจนเนื้อเต้น อย่างนี้เขาเรียกว่า “บ้าบุญ”

พวกนั้นไม่คิดจะออกไปจากสิ่งเหล่านั้น
ด้วยการฟอกจิตใจให้สะอาด
ปราศจากสิ่งเศร้าหมองทางใจ ไม่ได้คิดอย่างนั้น

เพราะว่าผู้สอนผู้เทศน์ก็ไม่ได้พยายามชี้ให้เห็นว่า
อะไรเป็นอะไรให้ถูกต้อง

ล่อว่า มีสวรรค์ ไวให้โยมสร้างนั่นสร้างนี่
แล้วจะได้เกิดในสวรรค์มีวิมาน

พระบางองค์ก็เก่งอยู่เหมือนกัน
เห็นว่าโยมทำอะไรมากๆ แล้ว แต่ยังอยากจะให้ทำอีก ก็บอกว่า

“แหม เมื่อคืนก่อนนี้ อาตมานอนหลับฝันไป ฝันว่าได้ขึ้นสวรรค์
ขึ้นไปถึงเห็นวิมานหลังคาระยิบระยับ
ประดับด้วยเพชรพลอยสวยงาม สูงหลายชั้น
แล้วก็มีเทวดานั่งเฝ้าอยู่องค์หนึ่ง เลยถามว่าวิมานนี้เป็นของใคร
เทวดาบอกว่าเป็นของคนชื่อนั้น”

โยมคนนั้นแหละ โยมที่แกคุยด้วยนั่นเอง
บอกว่าชื่อของคุณโยมนี่ สมมติว่าโยมคนนั้นชื่อว่า แม่จันทรา

“เทวดาบอกว่านี่เป็นวิมานของคุณแม่จันทรา กำลังมารออยู่แล้ว
คุณแม่จันทรายังไม่มาเกิด ให้อยู่ทำบุญเพิ่มเติมต่อไป
แล้วก็วันหนึ่งจะได้มาเกิดอยู่ในวิมานนี้”

แล้วก็ถามว่า “ท่านมาจากเมืองมนุษย์หรือ”

“ใช่ มาจากวัดเมืองมนุษย์
อยากจะดูวิมานของแม่จันทราสักหน่อยว่ามีอะไรบ้าง”

"เมื่อเข้าไปดูในวิมาน วิมานยังว่างอยู่ห้องนอนก็ยังไม่มีเตียงนอน
ไม่มีหมอน ไม่มีเครื่องใช้ไม้สอย วิทยุก็ไม่มี โทรทัศน์ก็ไม่มี
เครื่องทำความอบอุ่นก็ไม่มีในวิมาน ห้องน้ำก็มีแต่ห้องเฉยๆ ยังไม่มีน้ำ
ยังไม่ได้ต่อประปาเข้าไปในวิมานเลยแม้แต่น้อย บอกให้คุณโยมทราบ”

โยมฟังแล้วถามว่า

“ทำอย่างไรล่ะเจ้าคะ ทำอย่างจึงจะมี”

“โยมต้องบริจาคเตียง บริจาคผ้าห่มนอน หมอนมุ้ง
บริจาคอ่างน้ำ เครื่องสุขภัณฑ์ภายในห้องน้ำ”

โยมก็ “เมาวิมาน” ก็ต้องบริจาคไป

ความจริงกุฏิท่านสร้างแล้ว แต่ว่ามันยังขาดในเรื่องเหล่านี้อยู่
อย่างนี้ โยมก็ไปสร้างให้ได้ดังใจ เพราะได้วิมานแล้ว

หนักเข้าไปกว่านั้น คุณโยมคนหนึ่งสามีตาย
ก็คิดถึงพระท่านก็มาเยี่ยมมาเยียน

วันหนึ่งมาบอกว่า

“เมื่อคืนอาตมานอนฝันเห็นคุณหลวง คุณหลวงมาหา

“เป็นยังไงเจ้าคะ คุณหลวงสบายดีหรือ รูปร่างเป็นอย่างไร”

“อ้วนท้วนเป็นน้ำเป็นนวลดี สบายทุกอย่าง เจริญพร
แต่คุณหลวงแกบ่นว่า ไปไหนลำบาก เพราะไม่มีรถยนต์ใช้”

เออ ตายแล้วอย่างงี้ จะหารถยนต์ไปใช้ในสวรรค์อีกต่อไป
ก็เมืองสวรรค์เขาขี่รถกันเมื่อไหร่

เทวดามันลอยฟ่องเหมือนมนุษย์อวกาศ ลอยไปนั่งอยู่ตรงนี้
พอนึกว่าจะไปวิมานน้อยหน่อย ก็ลอยไปทันที
จะกลับมาก็ลอยมา แล้วจะใช้รถยนต์เมื่อไหร่

โยมแกไม่ได้ฟังเรื่องนี้ละเอียด
พอพระบอกว่าสงสารคุณหลวงไม่มีรถยนต์ใช้
อยู่เมืองมนุษย์นี่ได้ใช้รถยนต์ตลอดเวลา ที่โน่นไม่มีรถยนต์ใช้

“ทำอย่างไรดีเจ้าคะ”

“ก็โยมจะต้องสร้างรถยนต์ถวายวัดสักคันหนึ่งสิ”

คุณนายก็ตกลงใจซื้อรถยนต์ไวถวายวัดคันหนึ่ง
ปรากฏว่าขับรถปร๋อไปปร๋อมา
ขึ้นเหนือล่องใต้ บรรทุกเฮโรอีนส่งไปเมืองนอกบ้างก็ได้

ที่นี้เรื่องมันไปกันใหญ่

นี่เขาเรียกว่า พระประเภทต้มคน

มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ
ใครเชื่อก็ถูกหลอกถูกต้มเรื่อยไป
ฝันเรื่อยฝันไม่หยุดไม่หย่อน
ขัดข้องอะไรก็ไปหาคุณนายคนนั้น

ฝันอีกแล้ว ฝันบ่อย มันเป็นอย่างนี้ คุณนายก็เชื่อ

อันนี้ก็เรียกว่าเป็นอันตรายอย่างหนึ่ง
ซึ่งทำให้คนหลงผิดเรื่องของพระศาสนา
ไม่สอนสิ่งทีถูกต้อง ไม่พูดความจริงให้คนฟัง
เพราะความต้องการในลาภสักการะ

นักเผยแผ่ธรรมะ ถ้าเผยแผ่เพื่อลาภ เพื่อสักการะ
มันไม่ได้ มันไม่ถูกต้อง

เราต้องเผยแผ่สัจจธรรม
อันเป็นหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง
ให้คนเข้าเอาไปปฏิบัติในชีวิตประจำวัน
ถ้าเขาเข้าใจเอาไปปฏิบัติแล้วเขาเห็นผลประจักษ์ด้วยตัวเอง

ศรัทธา ความเชื่อนั้น ต้องประกอบด้วยปัญญา
จึงจะเป็นศรัทธาที่เป็นคุณเป็นประโยชน์
เป็นศรัทธาแท้ของพระพุทธศาสนา

ตอบ น้องบ้องโจ๋ครับ

Q : ทำบุญกับวัดธรรมกายเเล้วรวยขึ้นจิงเหรอ?

A : ก่อนที่จะตัดสินว่า จริง หรือไม่จริง ผมว่ามาดูกันตรงนี้ก่อน..

คนในโลกนี้ มีอยู่สามประเภท สามจำพวก ถ้าไม่เชื่อ ก็ลองกลับเอาไปคิดดู ก็ได้ครับ..

1.คนยากจน : คือ คนประเภทที่มีทรัพย์สมบัติน้อย ในโลกนี้ เนื่องเพราะอดีตชาติ ให้ทาน

มาน้อย สั่งสมทานบารมีข้ามภพ-ข้ามชาติมาน้อย และประกอบกับปัจจุบันชาติ ก็มักจะไม่

ชอบให้ทาน ไม่เห็นคุณค่าของการให้ทาน ถึงจะให้บ้าง ก็ให้น้อยมาก คือให้แบบไม่ตาม

กำลังทรัพย์ จึงเป็นเหตุให้ดึงดูดทรัพย์สมบัติเข้าหาตัวได้น้อย มีบ้าง แต่ก็ได้ไม่มาก เป็นต้น

2.คนอยากจน : คือ คนที่ปัจจุบันชาติมีทรัพย์สมบัติมาก เนื่องเพราะอดีตชาติ ให้ทานมา

มาก สั่งสมทานบารมีข้ามภพ-ข้ามชาติมามาก แต่ปัจจุบันชาติกลับคิดหวงแหนทรัพย์ มี

ความตระหนี่ถี่เหนียว ในการรักษาทรัพย์เป็นอย่างมาก ไม่เห็นคุณค่าของการให้ทาน ถึงจะ

ให้บ้าง แต่ก็ให้แบบเสียมิได้ จึงเป็นเหตุให้ผลักทรัพย์สมบัติออกจากตัว และสมบัติที่มีอยู่ก็มี

อันต้องวิบัติด้วยเหตุต่างๆ อยู่เสมอๆ

3.คนจนยาก : คือ คนประเภทที่อาจจะมีทั้งทรัพย์สมบัติน้อย หรือมากก็ได้ ในโลกนี้ แล้ว

แต่เหตุการสั่งสมบุญ ในอดีตชาติ แต่ในปัจจุบันชาติกลับคิดสั่งสมทานบารมีอย่างสม่ำเสมอ

ทั้งตามกำลัง และก็เต็มกำลังทรัพย์ที่มีอยู่ ด้วยเหตุที่รู้ว่า การละได้เสียซึ่งความตระหนี่ที่

เปรียบเหมือนเป็น ยางเหนียวๆ ที่ห่อหุ้มใจไว้ ไม่ให้คิดให้ทาน นั้นเป็นสิ่งประเสริฐ เป็นสิ่งที่

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวสรรเสริญ บุคคลประเภทนี้ ถึงมีน้อย แต่ก็จะได้มาก ถึงมีมาก ก็จะได้

มากยิ่งๆขึ้นไปอีก คนประเภทนี้ มักจะดึงดูดทรัพย์สมบัติให้เข้ามาหาได้ง่าย พูดง่ายๆ มักจะ

โชคดีบ่อยๆ ถูกหวยบ่อยๆ หรือก็ ไม่เคยตกทุกข์-ได้ยากเลย เป็นต้น

..........................................................

คนที่เข้าวัดพระธรรมกาย ส่วนใหญ่แล้ว จัดอยู่ในประเภทที่สามนี่แหล่ะครับ

จะมีบ้างที่ประเภทแรก หรือประเภทสอง ที่เข้ามาวัดในครั้งแรกๆ และได้มาเห็นศีลาจารวัตร

และวัตรปฎิบัติของหลวงพ่อฯ หลวงพี่ฯ รวมถึงหมู่คณะฯ แล้วก็เกิดศรัทธา และเปลี่ยนตัวเอง

มาเป็นผู้ให้อย่างแท้จริง ให้อย่างไม่มีข้อแม้ ให้อย่างไม่คิดเสียดาย เพราะรู้ว่าสิ่งที่ตนทำอยู่

เป็นการให้ที่เอื้อประโยชน์ทั้งตัวผู้ให้ และพระศาสนาอย่างแท้จริง เป็นการให้ที่ถูกแหล่งเนื้อ

นาบุญ เป็นการให้ที่ถูกทักขิไนยบุคคล (บุคคลที่ควรให้เป็นอย่างยิ่ง)

..........................................................

และที่สำคัญ ผมเข้าวัดมาเกือบสิบกว่าปีแล้ว ก็ยังไม่เห็นใครที่เข้าวัดพระธรรมกาย จนลงแม้

สักคนเดียวเลยครับ

(มีต่อ)

Q : ทำไมพี่เขย ทำไปเเล้วถึงต้องขายบ้านขายรถล่ะ ดีจิงต้องเพิ่มไม่ใช่ลด

A : เคยไปถามพี่เค้าบ้างไหมล่ะครับ ว่าทำไมถึงขาย มาถามผม ผมว่าถามผิดคนหรือเปล่า

แต่ถ้าเป็นผม ผมก็คงจะขายเหมือนกัน ขายเพื่ออะไร เพื่อเปลี่ยนโลกีย์ทรัพย์ มาเป็น

อริยทรัพย์ไงครับ โลกีย์ทรัพย์ คือทรัพย์สมบัติบนโลกใบนี้ ที่ต่างก็ผลัดกันชม ผลัดเปลี่ยน

มือกันไป โลกีย์ทรัพย์ เมื่อเจ้าของตาย ก็นำติดเอาไปไม่ได้เลยสักกะอย่าง แม้แต่เสื้อผ้า

สิ่งที่เจ้าของสามารถนำติดตัวไปได้ก็คือ อริยทรัพย์ หรือ บุญกุศล นั่นเองครับ

..........................................................

อันว่า บุญกุศล นั้น ตกน้ำ ก็ไม่ไหล ตกไฟ ก็ไม่ไหม้ ขโมย ก็มาลักไป ก็ไม่ได้

บุญกุศล จะตามติดเจ้าของ ไปทุกภพทุกชาติ จะตามไปสนองให้เจ้าของ ได้รับความสุข

ความสบาย ความสำเร็จ ทุกภพ ทุกชาติไป ดุขเสมือนญาติสนิท ที่รอคอยเจ้าของทุกเวลา

.........................................................

ดีจริงๆ ครับ ที่เพิ่มน่ะ คือ อริยทรัพย์ ต่างหากครับ

ที่ลดน่ะ คือ โลกีย์ทรัพย์ ไงครับ คิดดีๆ ครับ

อนุโมทนาบุญกะคุณพี่ เคนนี่ด้วยนะค่ะ

ที่อุตสาหะ พยายามตอบคำตอบที่มีสาระเเก่ทุกๆึคน

^^"

สาธุจ้า น้อง Misky 072