หากมีวันนึ่งมีคนมาถามผมว่า "คุณมีเพื่อนสนิทหรือยัง"
ผมคงตอบได้เต็มปากเต็มคำว่า "ยัง"
ที่ผมต้องตอบอย่างนี้เพราะว่าในตอนนี้ตอนที่ผม เศร้า
เหงา และต้องการกำลังใจอย่างยิ่ง ผมยังนึกภาพของคนที่ผม
จะระบาย เล่าเรื่องทุกอย่างของผมให้ฟังอย่างสบายใจยังไม่ออกเลย
ทุกคืนผมนอนมองดูโทรสับ มองดูลิสรายชื่อ
มองดูอยู่อย่างนั้น ไม่มีคนที่ผมสามารถโทรไปคุยได้ จิงๆ
ได้แต่ส่งข้อความไปแหย่คนโน้นที คน นี้ที
รอว่าใครจะยิงหรือโทรกลับมา บ้าง
เหอะๆ รอเก้อครับ ไม่มีเลยใครที่สนใจผม หุหุ
แต่ถ้าหากคุณถามผมว่าคุณมีเพื่อนหรือไม่ ผมคงตอบว่า"มี"
(ตามความต้องการของจิตใจ)คำว่าเพื่อนที่คุณถามผม
กับคำว่าเพื่อนที่ผมคิดนั่น
มันจะให้ความหมายเดียวกันหรือป่าว
ผมไม่แน่ใจนะ
ที่ผมคิดอย่างนี้ เพราะว่าผมเคยเห็นและอ่านคำจำกัด
ความของคำว่าเพื่อนมามากมาย ส่วนใหญ่จะให้คำจำกัดความว่า
"เพื่อนจะคอยเป็นห่วง คอยดูแลเราเมื่อยามที่เราคิดว่าลำบาก"
แต่ว่าตอนนี้สำหรับผมมันยังเกิดความรู้สึกนั้นเลย
มันน่าเศร้าไหมละครับ
เพื่อนที่ผมเรียกนั่นเต็มปากตอนนี้และสามารถเปิดใจคุยได้นั้น
คุณรู้ไหมว่าเขาคือใคร.... คุณคงคิดไม่ถึงหรอก
ผมจะบอกให้นะ เพื่อนที่ผมคุยแล้วสบายใจ
คือ
เพื่อนที่ผมสร้างมันขึ้นมากจากเกมออนไลน์
เพื่อนที่ไม่เคยเห็นหน้า
ตัวละครที่สร้างมา 1 ตัวสามารถสร้างเพื่อนให้ผมได้
เพื่อนที่ใช้ตัวละครเล็กๆเป็นสื่อกลาง
ผมยังสงสัยว่าทำไม ผมถึงเชื่อใจเขา
ทำไมผมถึงกล้าที่จะเล่าอะไรให้ฟัง
ทำไม...
ทำไม...
(อ่านต่อในคอมเมม้นนะ)
0831802179
โทสับไม่มีตังว่ะ